Wigilia, moja i Małgorzaty

To nawet nie byłam ja. Wypożyczył ją mój mąż, skuszony zapewne tytułem myślał o swojej Mamie, która nosi to samo imię co bohaterka książki. I owszem słyszałam o tej książce wcześniej, jednak jakoś nigdy nie było mi po drodze by do niej zajrzeć. A w tym roku sama do mnie przyszła i mocno chwyciła za serce…

Nie wiele mam ostatnio czasu by pisać nowe wpisy, by być tutaj dla Was i opowiadać Wam różne historie. Obiecałam sobie jednak, że dziś usiądę i napiszę kilka słów. I to właśnie książka będzie pretekstem do tego by złożyć Wam wszystkim życzenia.

Wigilia Małgorzaty. Wciąż zastanawiam się czy to naprawdę książka dla dzieci. Nawet jeśli tak to zdecydowanie dla starszych( sugerowany wiek to 10+). Przeczytałam ją sama i przez kilka dni układałam ją sobie w głowie. O czym tak naprawdę jest ta książka? O samotności, o zapomnieniu, o przemijaniu, rutynie i wielkim strachu. To nie jest wesoła książka. Choć kończy się happy endem i pewnego rodzaju przebudzeniem, pozostawia Ona czytelnika z szeregiem wielu refleksji i melancholijnych myśli. Sama zaczęłam nawet robić rachunek sumienia i zastanawiać się czy ja przypadkiem nie znam takiej Małgorzaty Goden, która tak bardzo bała się śmierci, że w końcu zaczęła się bać życia.

DSC00759-001 DSC00760-001 Clipboard

Małgorzata Goden cieszy się, że nie musi wyściubiać nosa z domu… Tak zaczyna swą opowieść India Desjardins, kanadyjska pisarka. Dawniej dni Małgorzaty upływały wśród męża, dzieci, przyjaciółek i znajomych. Teraz dzieci i wnuki mieszkają daleko, a resztę Małgorzata pożegnała na licznych pogrzebach. Starość przyniosła jej samotność oraz odmawiające powoli posłuszeństwa ciało. Na zalecenie lekarza odbywa spacery jednynie między salonem a kuchnią. Raz na tydzień odwiedza ją dostawca mrożonych dań, fryzjerka, sprzątaczka i pielęgniarka. Kiedy trzeba coś zrobić przy domu, czy przynieść drobne zakupy – pomaga jej sąsiad. Małgorzata Goden bezpiecznie czuje się tylko w swych czterech ścianach, pełnym zdjęć, kojących wspomnień i znajomych zapachów i nawet się nie spodziewa, że wigilijny wieczór spędzony nad ogrzewanym zestawem świątecznym, w świetle telewizora przerwie pewna wizyta.

DSC00764-001 DSC00766-001 DSC00767-001 DSC00768-001

Gdyby Małgorzata upadła, pewnie nie dałaby rady się podnieść. Zastanawia się, ile dni leżałaby na podłodze, zanim by ją znaleziono. I kto by ją znalazł?  (…) Tylko dzieci mogłyby ją znaleźć, ale nie codziennie z nimi rozmawia – potrzebowałyby parę dni albo nawet tygodnia, aby zacząć się niepokoić. Najprawdopodobniej umarłaby z głodu. Gdyby sekcja zwłok wykazała, co się stało, sumienie nie dałoby dzieciom spokoju. Za nic w świecie nie chce przysparzać im takich zmartwień.

Zastanawiam się gdzie jest ta granica? Na ile można zaakceptować decyzję drugiego człowieka i jego pragnienie samotności szczególnie w takim dniu jak Wigilia. Na ile jest to świadoma decyzja, na ile tylko taka by nie sprawiać problemu innym … Zastanawiam się czy silniejsza powinna być tradycja, taka która nakazuje w tym dniu być z rodziną, trwać przy niej i konfrontować się nawet ze zbliżającym się momentem śmierci starszej osoby, czy może powinniśmy myśleć o sobie, bo przecież czas świąteczny to głównie dla nas czas odpoczynku i oderwania się od problemów.

DSC00771-001 DSC00772-001 DSC00779-001

I tak siedzę sobie dziś i myślę. Z kim spotkam się dziś, a kogo zabraknie przy wspólnym stole. I obiecuję sobie, że każdą sekundą bycia z bliskimi będę się cieszyła jak szalona, bo może za rok, za dwa przyjdzie im do głowy pomysł by zamknąć się ze strachu w czterech ścianach i trwać w przemijaniu. A wtedy? Jeszcze nie wiem co wtedy zrobię. Czy zaakceptuję taką decyzję, czy będę próbowała ją zmienić. Dziś będę im życzyć byśmy tak do końca naszych dni spotykali się razem, więcej niż raz, częściej niż w Święta Bożego Narodzenia.

Kochani życzę Wam wszystkim Spokojnych Świąt, spędzonych w gronie najbliższych Wam osób. Życzę Wam by był to czas zarówno waszego odpoczynku jak i dbania o relacje rodzinne, cieszenia się wspólnie spędzonym czasem i doceniania piękna tych świątecznych chwil. Niech to będzie również czas refleksji i zadumy. Zadajcie sobie pytanie : Co jest dla Was najważniejsze? i zapamiętajcie to na cały kolejny rok 2016.

Dziękuję, że jesteście wciąż ze mną. WESOŁYCH ŚWIĄT!

DSC00776-001 DSC00780-001 DSC00783-001 DSC00785-001

 

Asia Opublikowane przez: